W praktyce gabinetu stomatologicznego dokumenty medyczne porządkuje się m.in. według dwóch osi: czy dotyczą jednego pacjenta (dokumentacja indywidualna) czy są prowadzone dla wielu pacjentów w formie rejestrów/zestawień (dokumentacja zbiorcza), oraz czy funkcjonują w obrębie gabinetu (wewnętrzna) czy są przeznaczone do obiegu poza gabinetem (zewnętrzna).
Odpowiedź "indywidualnej zewnętrznej" jest właściwa, bo skierowanie na konsultację:
- dotyczy konkretnej osoby i jej procesu diagnostyczno-terapeutycznego, więc jest indywidualne;
- jest sporządzane w celu przedstawienia go w innym gabinecie/podmiocie, a więc służy komunikacji pomiędzy podmiotami lub komórkami organizacyjnymi i ma charakter zewnętrzny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "zbiorczej wewnętrznej" – dokumentacja zbiorcza to zwykle wykazy i rejestry obejmujące wiele osób (np. zestawienia, księgi, rejestry). Skierowanie nie jest takim zestawieniem i nie pełni roli rejestru prowadzonego na potrzeby całego gabinetu.
- "zbiorczej zewnętrznej" – mimo że skierowanie bywa przedstawiane poza gabinetem, nadal nie jest dokumentacją zbiorczą, bo nie dotyczy grupy pacjentów ani ewidencji świadczeń jako całości.
- "indywidualnej wewnętrznej" – indywidualny charakter mógłby się zgadzać, ale wewnętrzna dokumentacja to taka, która służy głównie do użytku w gabinecie i nie jest przeznaczona do przekazania na zewnątrz w celu realizacji konsultacji. Skierowanie ma właśnie cel "wyjścia" poza gabinet.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie "czy to dotyczy jednego pacjenta czy wielu?", a dopiero potem "czy dokument jest do obiegu w gabinecie, czy do przedstawienia poza nim?". Taka kolejność zmniejsza ryzyko pomylenia wymiarów klasyfikacji.