Skierowanie na zdjęcie rentgenowskie zęba to dokument wytworzony w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego konkretnej osobie. Z tego powodu zalicza się je do dokumentacji indywidualnej (dotyczy jednego pacjenta, jego diagnozy i planu postępowania), a nie do dokumentacji zbiorczej.
Drugie kryterium podziału wiąże się z przeznaczeniem dokumentu: czy pozostaje wyłącznie do użytku w danym gabinecie, czy też jest kierowany na zewnątrz i wykorzystywany w innym miejscu. Skierowanie na RTG ma umożliwić wykonanie badania w pracowni diagnostycznej, czyli poza gabinetem wystawiającego. Z tego względu traktuje się je jako dokumentację zewnętrzną.
- Dlaczego nie "konsultacyjna"? Określenie "konsultacyjna" bywa mylone ze skierowaniem, ale nie jest tu właściwą kategorią klasyfikacji dokumentacji w podziale na indywidualną/zbiorczą oraz wewnętrzną/zewnętrzną. Skierowanie jest przede wszystkim dokumentem zlecającym określone badanie.
- Dlaczego nie "lecznicza"? Badanie RTG służy głównie diagnostyce (rozpoznaniu i planowaniu), a skierowanie nie jest opisem wykonanej terapii. To dokument uruchamiający etap diagnostyczny.
- Dlaczego nie "indywidualna wewnętrzna"? Wewnętrzna byłaby wtedy, gdy dokument pozostaje wyłącznie w obrębie gabinetu i nie jest przeznaczony do realizacji poza nim. Skierowanie z założenia ma być użyte w innym miejscu (pracownia RTG), więc ma charakter zewnętrzny.
W praktyce asystentka stomatologiczna powinna umieć rozpoznać typ dokumentu, aby właściwie go zarejestrować, dołączyć do dokumentacji pacjenta oraz wydać pacjentowi/zgodnie z procedurą. Na egzaminie pomocne jest pytanie kontrolne: czy dokument dotyczy jednego pacjenta? oraz czy jest przeznaczony do wykorzystania poza gabinetem?
