Konsystencja (urabialność) mieszanki zależy od ilości wody w relacji do składników stałych oraz od uziarnienia kruszywa. Sam wskaźnik w/c=0,5 bywa typowy, ale nie przesądza o urabialności, jeśli jednocześnie rośnie łączna ilość kruszyw.
W podanym składzie mamy: cement 1 część, woda 0,5 części, piasek 3 części i kruszywo 2 części. Łączna ilość składników suchych to 1+3+2=6 części, a wody jest 0,5 części. To oznacza bardzo mały udział wody względem całości materiałów suchych (około 0,5/6), więc wody może nie wystarczyć do zwilżenia ziaren i zapewnienia plastyczności.
Dodatkowo udział piasku jest wysoki (3 części). Piasek ma drobniejsze ziarna i większą powierzchnię właściwą niż kruszywo grube, przez co "zabiera" więcej wody na zwilżenie powierzchni. W praktyce zwiększenie frakcji drobnej przy tej samej ilości wody pogarsza urabialność i daje mieszankę sztywną.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie "Zbyt gęsta": taka mieszanka będzie trudniejsza do ułożenia i zagęszczenia.
Odpowiedź "Zbyt rzadka" byłaby właściwa przy nadmiarze wody w stosunku do składników suchych. "Jednorodna" i "Niejednorodna" dotyczą równomierności wymieszania lub rozsegregowania składników, a nie samej gęstości/rzadkości wynikającej z proporcji wody do kruszyw i cementu.
