Opis dotyczy składowania jednostek ładunkowych bezpośrednio na posadzce, w stosach ułożonych w rzędach lub blokach. W praktyce jest to składowanie, które nie opiera się na wielokondygnacyjnych konstrukcjach regałowych, tylko na wykorzystaniu powierzchni podłogi oraz (w pewnym zakresie) piętrowania ładunków w pionie przez układanie jednych na drugich.
Takie rozwiązanie jest charakterystyczne dla magazynów niskich, ponieważ:
- wysokość obiektu i wyposażenie nie są nastawione na intensywne wykorzystanie kubatury przez regały wysokiego składowania,
- dostęp do towaru realizuje się głównie "z poziomu posadzki" (wózki widłowe, ręczne środki transportu),
- organizacja zapasów jest prostsza, ale zwykle kosztem selektywnego dostępu do każdej palety.
Odpowiedź "wysokich." jest nieadekwatna, bo magazyny wysokiego składowania projektuje się zwykle pod systemy regałowe, automatyzację i składowanie na znacznych wysokościach; samo ustawianie bloków na posadzce nie wykorzystuje ich podstawowej zalety, czyli kubatury.
Odpowiedź "specjalistycznych." jest zbyt ogólna: magazyn specjalistyczny oznacza zwykle przystosowanie do określonych towarów (np. wymagania temperaturowe, bezpieczeństwo), a nie konkretną metodę składowania na posadzce.
Odpowiedź "wielopoziomowych." odnosi się do rozwiązań konstrukcyjnych (poziomy/półpiętra/antresole) i organizacji pracy na kilku kondygnacjach, co nie wynika z opisu składowania "bezpośrednio na posadzce".
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "na posadzce", najpierw rozważ metody składowania nie-regałowego (blokowe, rzędowe) i powiąż je z magazynem o mniejszej wysokości użytkowej.
