W zagęszczaczach (np. typu Dorra) zachodzi rozdział mieszaniny na dwie główne fazy:
- podpływ – zagęszczona zawiesina (szlam) o dużej zawartości części stałych,
- przelew – woda sklarowana, czyli ciecz o mniejszej ilości cząstek stałych, powstająca po sedymentacji.
W realiach zakładu wzbogacania rud miedzi woda jest kluczowym medium procesowym (transport pulpy, klasyfikacja, flotacja, płukanie itp.). Z tego powodu woda sklarowana jest typowo zawracana do obiegu wody technologicznej. Taki recykling:
- zmniejsza zużycie wody świeżej,
- ogranicza ilość ścieków wymagających odprowadzenia,
- pomaga utrzymać stabilne warunki pracy instalacji (stały dopływ wody o przewidywalnych parametrach).
Odpowiedź "zalewania pustek poeksploatacyjnych" dotyczy raczej zagadnień górniczych i gospodarowania wodami w wyrobiskach, a nie standardowego przeznaczenia przelewu z zagęszczacza w ciągu technologicznym wzbogacania.
Odpowiedź "miejskiej sieci oczyszczania wód" sugeruje zrzut ścieków do systemu komunalnego. Woda sklarowana jest jednak w pierwszej kolejności strumieniem użytecznym technologicznie, więc jej kierowanie poza zakład byłoby sprzeczne z ideą obiegu zamkniętego/ograniczania poboru wody (pomijając wymagania formalne, które zależą od lokalnych uwarunkowań).
Odpowiedź "wypełniania zbiorników retencyjnych" może występować jako działanie pomocnicze w gospodarce wodnej, ale nie jest typowym, podstawowym celem wody sklarowanej z zagęszczacza w układzie wzbogacania. Priorytetem jest jej ponowne wykorzystanie w procesie.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: "przelew z zagęszczacza wraca do procesu, a podpływ idzie dalej jako produkt/odpad szlamowy" (zależnie od miejsca w układzie).
