Skorowidz archiwalny zalicza się do pomocy archiwalnych o charakterze informacyjnym. Jego zadaniem jest przyspieszenie wyszukiwania: tworzy zestawienie haseł (np. osobowych, geograficznych, rzeczowych) i kieruje użytkownika do właściwego miejsca w dokumentacji lub w opisie archiwalnym.
Dlatego odpowiedź "inwentarz." jest poprawna: inwentarz archiwalny to podstawowa pomoc ewidencyjna. Służy do rejestrowania i opisu zasobu – zwykle w postaci systematycznego spisu jednostek archiwalnych, uzupełnionego o elementy identyfikujące i porządkujące (np. sygnaturę, tytuł, daty skrajne, objętość). Jego funkcja jest inna niż skorowidza: nie jest "spisem haseł z odesłaniami", tylko uporządkowaną ewidencją zasobu.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do narzędzi typowo kojarzonych ze skorowidzami lub z szybkim wyszukiwaniem informacji:
- "indeks." – jest klasycznym przykładem skorowidza: alfabetyczny (lub systematyczny) wykaz haseł z odesłaniami.
- "sumariusz." – w praktyce archiwalnej pełni rolę pomocy informacyjnej, wspiera orientację w treści poprzez zestawienia/streszczenia, ułatwiając dotarcie do potrzebnych informacji.
- "repozytorium." – to pojęcie dotyczące miejsca/środowiska przechowywania (fizycznego lub cyfrowego), a nie rodzaju skorowidza ani ewidencji; nie opisuje formy "wykazu haseł".
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o skorowidze kluczowe jest pytanie "czy to narzędzie służy do wyszukiwania haseł i odesłań?". Jeśli narzędzie służy przede wszystkim do spisu i opisu jednostek archiwalnych, zwykle będzie pomocą ewidencyjną, a nie skorowidzem.
