Skręcone sanie narzędziowe rozumie się jako sanie górne suportu, które można ustawić pod określonym kątem względem osi przedmiotu obrabianego (osi toczenia). Taki zabieg zmienia kierunek ruchu narzędzia: zamiast ruchu równoległego lub prostopadłego do osi, nóż prowadzony jest po torze ukośnym.
Jeżeli narzędzie przesuwa się ukośnie względem osi wałka, to zdejmowany naddatek nie tworzy powierzchni walcowej, lecz powierzchnię stożkową. Dlatego poprawna odpowiedź to: toczenie stożków. Jest to klasyczna metoda wykonywania raczej krótszych stożków na tokarkach uniwersalnych, gdy nie stosuje się np. przestawiania konika czy specjalnych przystawek.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują operacje realizowane innymi ruchami lub inną kinematyką:
- Rowki wykonuje się najczęściej przez posuw poprzeczny (wgłębny) odpowiednim nożem rowkującym, a nie przez skręcanie sań górnych.
- Gwinty wymagają synchronizacji posuwu z obrotami wrzeciona (odpowiednich przełożeń/ustawień) i prowadzenia narzędzia wzdłuż osi, co nie wynika z samego skręcenia sań górnych.
- Otwory uzyskuje się przez wiercenie, wytaczanie lub rozwiercanie, czyli operacje związane z narzędziami osiowymi lub wytaczadłami, a nie z samą funkcją skręconych sań.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się informacja o ustawieniu elementu "pod kątem" względem osi obrotu, najczęściej sprawdzana jest umiejętność powiązania tego z toczeniem stożków.
