Skrobanie jest operacją obróbki skrawaniem, ponieważ w jej trakcie następuje oddzielanie (zdejmowanie) warstwy materiału z obrabianej powierzchni przy użyciu narzędzia skrawającego (skrobaka). Efektem jest powstawanie bardzo drobnych wiórów i stopniowe korygowanie kształtu oraz jakości powierzchni.
W praktyce skrobanie traktuje się jako obróbkę wykańczającą: usuwa się niewielkie nierówności, poprawia przyleganie powierzchni współpracujących (np. prowadnic) i dąży do uzyskania wymaganej dokładności oraz odpowiedniego rozkładu punktów styku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "plastycznej" – obróbka plastyczna polega na trwałym odkształceniu materiału (zmiana kształtu bez zdejmowania wióra) i zwykle wykorzystuje zgniot, walcowanie, kucie itp. Skrobanie usuwa materiał, a nie tylko go odkształca.
- "cieplnej" – obróbka cieplna zmienia własności materiału przez nagrzewanie i chłodzenie (bez typowego skrawania). Skrobanie nie polega na zmianie struktury przez temperaturę, tylko na mechanicznej obróbce powierzchni.
- "cieplno-chemicznej" – obróbki cieplno-chemiczne modyfikują warstwę wierzchnią przez procesy dyfuzyjne w podwyższonej temperaturze. Skrobanie to operacja mechaniczna, nie dyfuzyjna.
Wskazówka do nauki: jeśli w procesie powstaje wiór (nawet bardzo drobny), najczęściej mówimy o obróbce skrawaniem. Jeśli dominuje odkształcenie – to obróbka plastyczna; jeśli zmiana własności przez temperaturę/chemiczne oddziaływanie – to obróbki cieplne lub cieplno-chemiczne.
