Zwrot ex tempore (łac.) w kontekście receptury oznacza, że lek lub preparat powinien być sporządzony/przygotowany bezpośrednio przed użyciem. Wskazanie to dotyczy przede wszystkim czasu przygotowania i ma sens praktyczny: niektóre preparaty powinny być wykonywane "na świeżo", aby zachować pożądane właściwości (np. stabilność, jałowość, skuteczność) lub by ograniczyć ryzyko pogorszenia jakości przy dłuższym przechowywaniu.
Odpowiedź "bezpośrednio przed użyciem." jest więc poprawna, bo dokładnie oddaje znaczenie tego skrótu: przygotowanie ma nastąpić tuż przed zastosowaniem u pacjenta.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do innych typów informacji spotykanych na receptach i w zleceniach:
- "do użytku zewnętrznego." i "do użytku wewnętrznego." opisują sposób/drogę użycia preparatu, a nie moment jego sporządzenia.
- "po równych częściach." dotyczy proporcji składników (informacja o składzie/recepturze), a nie czasu wykonania leku.
Dla asystentki stomatologicznej rozumienie takich skrótów jest przydatne przy pracy z dokumentacją, komunikacji z lekarzem i weryfikacji zaleceń dotyczących preparatów pomocniczych (np. płukanek, roztworów do przemywań, maści). Kluczowe jest rozróżnienie, czy zapis dotyczy kiedy przygotować (ex tempore), jak stosować (zewn./wewn.) czy w jakich proporcjach wykonać (równe części).