Skrót trit. spotyka się w zapisie recepturowym jako polecenie dotyczące sposobu wykonania leku. Odnosi się do rozcierania (ucierania) składników, najczęściej w moździerzu, aby uzyskać jednolitą mieszaninę lub odpowiednie rozdrobnienie substancji. Z tego powodu właściwe tłumaczenie na język polski to "roztarty" (czyli: składnik ma być roztarty/ucierany w trakcie sporządzania).
Odpowiedź "trzy" jest błędna, ponieważ dotyczy liczebnika i nie opisuje czynności technologicznej wykonywanej przy sporządzaniu leku. W praktyce skrót trit. nie jest informacją o ilości, tylko o operacji wykonywanej na substancjach.
Odpowiedź "tabletka" jest nieprawidłowa, bo wskazuje postać leku, a skrót trit. nie oznacza postaci farmaceutycznej. Skróty tego typu w recepturze częściej odnoszą się do czynności (np. rozetrzeć, wymieszać, rozpuścić) niż do gotowej formy podania.
Odpowiedź "nalewka" również jest błędna, ponieważ jest to rodzaj przetworu (preparat otrzymywany określoną metodą), a nie polecenie wykonawcze. W zapisie recepturowym trzeba odróżniać: nazwę surowca/przetworu, postać leku oraz polecenia technologiczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się krótki skrót z kropką i brzmi "łacińsko", warto sprawdzić, czy nie jest to właśnie polecenie technologiczne (co należy zrobić ze składnikami), a nie nazwa postaci leku.
