Wentylacja naturalna (grawitacyjna) nie wykorzystuje urządzeń wymuszających przepływ (wentylatorów). Jej "silnikiem" jest ciąg powstający wskutek różnicy ciśnień między powietrzem w budynku i na zewnątrz, co w praktyce bardzo często wiąże się z różnicą temperatur.
Gdy na zewnątrz jest chłodniej niż wewnątrz, powietrze w pomieszczeniu jest zwykle cieplejsze, a więc ma mniejszą gęstość i ma tendencję do unoszenia się. W kanałach wywiewnych może to wytworzyć warunki do przepływu: powietrze "zużyte" jest usuwane, a jego miejsce zajmuje powietrze napływające (np. przez nawiewniki, nieszczelności lub otwory nawiewne). To właśnie opisuje odpowiedź: "temperatura na zewnątrz budynku jest znacznie niższa niż wewnątrz".
Odpowiedź "nie ma różnicy między temperaturą i ciśnieniem na zewnątrz i wewnątrz budynku" jest błędna, bo bez różnicy ciśnień (czyli bez siły napędowej przepływu) nie ma powodu, aby powietrze miało samoczynnie przemieszczać się w sposób zorganizowany przez kanały wentylacyjne.
Odpowiedzi z wentylatorem ("zamontuje się wentylator nawiewający…" oraz "zamontuje się wentylator wywiewający…") są błędne z definicji: zastosowanie wentylatora oznacza wentylację mechaniczną (nawiewną, wywiewną lub nawiewno-wywiewną), czyli przepływ jest wymuszony pracą urządzenia, a nie wyłącznie zjawiskami naturalnymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "wentylator", to niemal zawsze jest to sygnał, że nie chodzi o wentylację grawitacyjną. W wentylacji naturalnej szukaj sformułowań o różnicy temperatur, różnicy ciśnień, ciągu lub wyporze (konwekcji).
