W liniach napowietrznych stosuje się różne typy słupów, a ich nazwy wynikają przede wszystkim z funkcji mechanicznej w odniesieniu do sił działających od przewodów. Kluczowy warunek w pytaniu brzmi: "bez przejmowania naciągu". Naciąg to siła wzdłużna w przewodzie wynikająca z jego naprężenia (m.in. od zwisu, temperatury i obciążeń zewnętrznych). Jeśli konstrukcja ma być lekka i ma jedynie utrzymać przewody na wysokości, nie jest projektowana do przejmowania dużych sił wzdłużnych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: słupy przelotowe?
Typowy słup przelotowy stosuje się na odcinkach prostych trasy. Jego zadaniem jest podparcie (podwieszenie) przewodów i przeniesienie obciążeń głównie pionowych oraz poprzecznych (np. od wiatru), natomiast nie jest on przeznaczony do przejmowania pełnego naciągu wzdłużnego przewodów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Słupy krańcowe – stosuje się na końcach odcinków linii lub w miejscach, gdzie trzeba "zamknąć" odcinek i przejąć siły wzdłużne od naciągu. Z definicji są związane z przejmowaniem naciągu, więc nie pasują do opisu.
- Słupy odporowe – są przeznaczone do przenoszenia większych sił (w tym składowych wzdłużnych) niż słupy przelotowe, np. w miejscach, gdzie wymagane jest wzmocnienie układu mechanicznego. Określenie "odporowy" wskazuje na większą wytrzymałość i inne zadanie niż samo podwieszenie.
- Słupy narożne – montuje się w miejscach zmiany kierunku trasy. Zmiana kierunku powoduje powstanie składowych sił, które wymagają konstrukcji zdolnej do przejmowania odpowiednich obciążeń (zwykle większych niż na przelocie), więc nie są to słupy "jedynie do podwieszania".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "bez przejmowania naciągu", szukaj odpowiedzi odpowiadającej odcinkowi prostemu i funkcji podparcia przewodu. Gdy pojawia się "koniec", "załamanie trasy" lub "przejęcie naciągu", wtedy zwykle wchodzą w grę słupy krańcowe/narożne/odporowe.