Sonoterapia w fizjoterapii oznacza terapię z użyciem ultradźwięków, czyli fal akustycznych o częstotliwości wyższej niż słyszalna dla człowieka. W praktyce zabieg wykonuje się głowicą aparatu, która przekazuje energię do tkanek (zwykle przez żel sprzęgający). Efekt działania może obejmować m.in. mikromasaż tkanek oraz miejscowy wzrost temperatury, co bywa wykorzystywane w rehabilitacji w celu wspierania gojenia i zmniejszania dolegliwości bólowych.
Odpowiedź "fale ultradźwiękowe." jest poprawna, bo to właśnie ultradźwięki stanowią bodziec fizyczny definiujący tę metodę.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych zjawisk i innych procedur:
- "promienie rentgenowskie." to promieniowanie jonizujące stosowane przede wszystkim w diagnostyce obrazowej (RTG). Nie jest to standardowy bodziec fizykoterapeutyczny określany jako sonoterapia.
- "pole magnetyczne." odnosi się do magnetoterapii; jest to inna metoda fizykalna, w której bodźcem jest zmienne (lub stałe) pole magnetyczne, a nie fala akustyczna.
- "promienie UV." to ultrafiolet używany w światłolecznictwie lub w działaniach odkażających w określonych warunkach; również nie jest to sonoterapia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w nazwie metody pojawia się rdzeń "sono-", zwykle chodzi o dźwięk (a w terapii – o ultradźwięki), natomiast UV i RTG to promieniowanie elektromagnetyczne, a magnetoterapia opiera się na polu magnetycznym.
