Najpierw wyznacza się rzeczywistą masę siarki w ładunku, bo podano czystość surowca.
- m(ładunku)=1000 kg
- zawartość S = 90%
- m(S)=1000·0,90=900 kg
Następnie zapisuje się stechiometrię spalania do tlenku siarki(IV):
S + O2 → SO2
Z równania wynika stosunek molowy 1:1, czyli liczba moli (kmoli) tlenu potrzebna teoretycznie jest taka sama jak liczba moli (kmoli) siarki.
Krok 1: przeliczenie masy na ilość substancji
- M(S)=32 g/mol
- m(S)=900 kg=900 000 g
- n(S)=900 000/32=28 125 mol = 28,125 kmol
Krok 2: zapotrzebowanie teoretyczne na tlen
- n(O2)teor = n(S) = 28,125 kmol
Krok 3: przeliczenie kmoli na objętość gazu
Dla typowych zadań stechiometrycznych przyjmuje się objętość molową w warunkach normalnych: 1 kmol gazu ≈ 22,4 m3. Zatem:
- V(O2)teor = 28,125·22,4 = 630 m3
Krok 4: uwzględnienie nadmiaru tlenu
Współczynnik nadmiaru α=1,5 oznacza, że doprowadza się 1,5 razy więcej tlenu niż wynika z obliczeń teoretycznych:
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wynik 630 m3 odpowiada obliczeniom bez nadmiaru (α=1,0). Wartości 600 m3 i 570 m3 mogą wynikać z pomyłek rachunkowych lub błędnego przeliczenia masy siarki. W praktyce w zadaniach z nadmiarem najpierw liczy się ilość teoretyczną, a dopiero na końcu mnoży przez α.