Pomieszczenia magazynowe powinny mieć poziom zabezpieczeń przeciwpożarowych dostosowany do tego, jakie zagrożenie stwarza magazynowany materiał. W praktyce ogrodniczej szczególną ostrożność wiąże się z nawozami azotanowymi określanymi potocznie jako saletra. Część takich produktów (zwłaszcza zawierających azotan amonu) jest klasyfikowana jako substancje/ mieszaniny o właściwościach utleniających. To oznacza, że nie muszą być "paliwem" ani "łatwopalne" same w sobie, ale mogą dostarczać tlenu do reakcji spalania i gwałtownie zwiększać intensywność pożaru innych materiałów (papier, drewno, paliwa, tworzywa, kurz, opakowania).
Dlatego przy przechowywaniu saletry typowo wymaga się rozwiązań ograniczających rozwój pożaru i skutki zdarzenia, m.in.:
- oddzielenia od materiałów palnych oraz źródeł ciepła i iskier,
- zachowania porządku (minimalizacja pyłów i odpadów opakowaniowych),
- wentylacji i kontroli wilgotności/temperatury zgodnie z zaleceniami producenta,
- doboru środków gaśniczych i wyposażenia ppoż. zgodnie z oceną ryzyka.
Pozostałe wskazane nawozy (mikronawozy, polifoska, superfosfat) w typowych postaciach handlowych częściej nie są kojarzone z tak silnym efektem nasilania pożaru jak nawozy azotanowe; mogą wymagać standardowych zasad BHP i magazynowania, ale z punktu widzenia pytania to saletra jest klasycznym przykładem materiału, który uzasadnia "specjalne zabezpieczenia" w kontekście ppoż.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się saletra, a pytanie dotyczy ppoż., myśl o właściwościach utleniacza i o tym, że ryzyko może polegać na nasileniu pożaru innych rzeczy, nie tylko na własnej palności produktu.
