W praktyce dobór temperatury prasowania wynika z symboli konserwacji oraz wrażliwości włókien na ciepło. W skali powszechnie stosowanej na metkach poziomy prasowania odpowiadają wartościom orientacyjnym: 110°C (niska), 150°C (średnia), 200°C (wysoka). Dlatego wskazanie 110°C oznacza najbardziej bezpieczne prasowanie dla tkanin delikatnych.
Elanowełna to tkanina z domieszką włókien elastycznych (np. elastanu) i komponentem wełnianym. W mieszankach zawsze należy brać pod uwagę włókno bardziej wrażliwe oraz ewentualne wykończenia (apretury), które mogą tracić właściwości pod wpływem temperatury. Zbyt wysoka temperatura zwiększa ryzyko:
- pojawienia się połysku na powierzchni,
- przypaleń lub trwałych odbarwień,
- odkształceń i utraty sprężystości (degradacja części elastycznej),
- zagnieceń trudnych do usunięcia.
Dlaczego pozostałe temperatury są niekorzystne w tym ujęciu? 150°C i 180°C to poziomy, które mogą być akceptowalne dla wielu tkanin, ale dla mieszanek z włóknami wrażliwymi mogą być zbyt agresywne i prowadzić do pogorszenia wyglądu lub parametrów użytkowych. 200°C jest typowe dla wysokiej temperatury prasowania i zwykle rezerwuje się je dla materiałów odpornych; w przypadku delikatnych mieszanek ryzyko uszkodzeń jest najwyższe.
W pracy technologa lub osoby organizującej proces warto pamiętać o zasadach: zaczynaj od niższej temperatury, stosuj prasowanie przez ściereczkę lub parę zgodnie z metką i wykonuj próbę na niewidocznym fragmencie materiału.
