KWALIFIKACJA EKA5 - CZERWIEC 2011

PYTANIE NR 25.
Spółka "Maxim" zakupiła 100 sztuk akcji przeznaczonych do obrotu. Cena nominalna akcji wynosiła 50 zł, a emisyjna 60 zł. Prowizja maklerska wyniosła 150 zł. Akcje zaksięgowano na koncie "Krótkoterminowe aktywa finansowe" w kwocie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość ujęcia akcji w krótkoterminowych aktywach finansowych ustala się według ceny nabycia, czyli kwoty zapłaconej za akcje powiększonej o koszty bezpośrednio związane z zakupem.
Obliczenie: 100 × 60 zł = 6 000 zł, następnie + 150 zł prowizji = 6 150 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W ewidencji zakupu akcji przeznaczonych do obrotu kluczowe jest ustalenie ceny nabycia, czyli wartości, w jakiej instrument finansowy ujmuje się początkowo w księgach na koncie "Krótkoterminowe aktywa finansowe". W praktyce cena nabycia obejmuje przede wszystkim kwotę zapłaconą sprzedającemu oraz koszty transakcji poniesione bezpośrednio w związku z zakupem (np. prowizję maklerską), o ile nie są one ujmowane inaczej w przyjętej polityce rachunkowości.

W treści zadania podano dwie różne wartości dotyczące akcji:

  • Wartość nominalna (50 zł) – to wartość "umowna" przypisana jednej akcji w kapitale zakładowym emitenta; nie mówi, za ile akcje zostały kupione na rynku.
  • Cena emisyjna (60 zł) – w tym zadaniu jest to cena, po której spółka "Maxim" nabyła akcje (podstawa do wyliczenia wydatku na zakup).

Najpierw liczymy wartość zakupu akcji według ceny emisyjnej: 100 szt. × 60 zł = 6 000 zł. Następnie doliczamy prowizję maklerską 150 zł jako koszt bezpośrednio związany z transakcją. Ostatecznie wartość księgowania wynosi 6 150 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "6 000 zł" pomija prowizję, czyli nie uwzględnia wszystkich kosztów poniesionych na nabycie.
  • "5 150 zł" to efekt błędnego przyjęcia wartości nominalnej (100 × 50 = 5 000) i doliczenia prowizji; nominalna nie jest tu podstawą ujęcia zakupu.
  • "5 000 zł" opiera się wyłącznie na wartości nominalnej i dodatkowo pomija koszty transakcyjne.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawiają się jednocześnie wartość nominalna i cena emisyjna/zakupu, najpierw ustal, która wartość opisuje rzeczywisty wydatek. Następnie sprawdź, czy podano koszty dodatkowe (prowizje, opłaty) i czy powinny zwiększać wartość ujęcia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Cena nabycia to kwota, którą jednostka faktycznie ponosi, aby kupić akcje, zwykle obejmująca zapłatę za akcje oraz koszty bezpośrednio związane z transakcją (np. prowizję maklerską). To od niej rozpoczyna się ewidencję inwestycji.
Prowizja jest kosztem niezbędnym do przeprowadzenia transakcji zakupu akcji, więc zwiększa łączny wydatek na nabycie instrumentu. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej traktuje się ją jako element kosztu transakcyjnego powiększający wartość ujęcia.
Wartość nominalna dotyczy kapitału zakładowego emitenta i nie musi odpowiadać cenie rynkowej. Cena emisyjna (lub cena zakupu w zadaniu) to kwota, po której akcje są obejmowane lub kupowane. Do wyceny zakupu używa się ceny, którą realnie zapłacono.
Najpierw mnożysz liczbę akcji przez cenę zakupu (w zadaniu: cena emisyjna), a potem dodajesz koszty transakcyjne, jeśli są podane (np. prowizję). Na końcu sprawdzasz, czy wynik odpowiada sumie faktycznie poniesionych wydatków.
Na egzaminach zwykle tak, jeśli prowizja dotyczy bezpośrednio zakupu. W praktyce rachunkowej sposób ujęcia może zależeć od przyjętej polityki rachunkowości i klasyfikacji instrumentu, ale w typowych zadaniach przyjmuje się doliczenie do wartości początkowej.
Wartość nominalna jest istotna głównie przy analizie kapitału zakładowego emitenta, przy emisji akcji oraz w niektórych zapisach korporacyjnych. Do księgowania zakupu akcji przez inwestora zazwyczaj ważniejsza jest cena zakupu i koszty transakcji.
Bo wartość nominalna nie mówi, ile spółka zapłaciła za akcje. W zadaniu podano cenę emisyjną 60 zł, która odzwierciedla cenę nabycia każdej akcji. Egzamin sprawdza, czy potrafisz wybrać właściwą podstawę wyceny.
Najczęstsze błędy to: pomijanie prowizji, mylenie ceny emisyjnej z nominalną, dodawanie prowizji do złej podstawy oraz brak sprawdzenia, czy wynik odpowiada łącznemu wydatkowi pieniężnemu. Warto zawsze rozpisać działanie w dwóch krokach.
W zadaniach egzaminacyjnych "przeznaczone do obrotu" zwykle oznacza inwestycje nastawione na sprzedaż w krótkim horyzoncie, dlatego ujmuje się je jako krótkoterminowe aktywa finansowe. Kluczowe jest jednak to, co wynika z opisu i przyjętej klasyfikacji.
Ćwicz zadania, w których pojawiają się różne ceny (nominalna, emisyjna, rynkowa) oraz koszty dodatkowe (prowizje, opłaty). Rób schemat: wartość zakupu = ilość × cena zakupu + koszty transakcji, a potem porównuj z odpowiedziami.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 65% zdających egzamin. średnie

Materiały:

  • Podręczniki z rachunkowości finansowej: rozdziały o inwestycjach krótkoterminowych i cenie nabycia
  • Zadania rachunkowe (zbiory zadań) dotyczące ewidencji zakupu i sprzedaży akcji
  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKE dotyczące ewidencji krótkoterminowych aktywów finansowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego