W kosztorysie wykonania lub uruchomienia instalacji (także w projektach związanych z systemami OZE, gdzie występują obiegi wodne, napełnianie i płukanie) koszty mediów pomocniczych powinny być liczone na podstawie aktualnych stawek taryfowych obowiązujących lokalnie. Polecenie wymaga wskazania stawki brutto za 1 m³, czyli kwoty uwzględniającej podatek i gotowej do zastosowania w rozliczeniu.
Poprawna odpowiedź "8,56 zł" wynika z odczytu właściwej komórki tabeli: trzeba zwrócić uwagę na trzy elementy jednocześnie:
- Rodzaj medium – woda (a nie ścieki ani opłaty abonamentowe).
- Jednostkę – 1 m³ (a nie opłatę stałą, miesięczną lub inną miarę).
- Poziom ceny – brutto, czyli kwota końcowa do kosztorysu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W praktyce takie wartości zwykle pochodzą z innych pól tej samej tabeli: mogą oznaczać cenę netto, cenę dla innego składnika taryfy (np. ścieki), albo wartość częściową, która wymagałaby dopiero przeliczenia. Ponieważ pytanie wprost wskazuje "stawkę brutto ceny wody za 1 m³", nie wolno zamieniać jej na wartość "ładniejszą" ani wybierać kwoty z sąsiedniej kolumny.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zawsze podkreśl w treści trzy słowa-klucze: woda, brutto, 1 m³. Dopiero potem szukaj ich odpowiedników w nagłówkach tabeli. To prosta metoda, która ogranicza pomyłki wynikające z pośpiechu.