KWALIFIKACJA MED2 - STYCZEŃ 2020

"Kęsek zgryzowy" to zapis relacji zwarciowej szczęki i żuchwy, wykorzystywany m.in. w diagnostyce oraz w protetyce do przeniesienia informacji o ułożeniu łuków zębowych. Do tej czynności potrzebny jest materiał, który:

• da się szybko uformować w jamie ustnej,
• po zaciśnięciu zębów utrwali odcisk kontaktów,
• jest wystarczająco stabilny, aby można było bezpiecznie wyjąć go i wykorzystać do dalszych etapów.

Odpowiedź "wosk modelowy" pasuje do tego zastosowania, ponieważ woski są typowo używane jako materiały rejestracyjne: łatwo je uplastycznić, dopasować i uzyskać czytelny zapis zwarcia.

Pozostałe propozycje odnoszą się do innych etapów pracy:

• "masa alginatowa" jest materiałem wyciskowym – służy do pobierania wycisku pod modele, a nie do wykonania kęska zgryzowego. Jej właściwości (sprężystość, podatność na odkształcenia i wymogi czasowe) nie odpowiadają typowej rejestracji zwarcia.
• "kalka zwarciowa" służy do kontroli kontaktów zgryzowych (zaznaczania punktów zwarcia) na zębach lub uzupełnieniach. Nie jest materiałem, z którego wykonuje się przestrzenny zapis relacji szczęka–żuchwa.
• "gips dentystyczny" wykorzystuje się do wykonywania modeli/odlewania, a więc jest materiałem laboratoryjnym na etapie po pobraniu wycisku, nie do klinicznego pobrania kęska.

W praktyce asystentka stomatologiczna, sporządzając zapotrzebowanie, powinna powiązać czynność kliniczną z właściwą grupą materiałów: wycisk ↔ masa wyciskowa, model ↔ gips, kontrola zwarcia ↔ kalka, rejestracja zwarcia ↔ wosk (lub inne materiały rejestracyjne zależnie od procedury).