Płytki skrawające bezotworowe (czyli bez otworu montażowego) wymagają takiego rozwiązania mocowania, które:
- zapewnia dociśnięcie płytki do powierzchni bazowych w gnieździe,
- utrzymuje płytkę w położeniu mimo sił skrawania (osiowych, promieniowych i stycznych),
- umożliwia powtarzalną wymianę płytki bez utraty geometrii ustawienia,
- nie opiera się na śrubie przechodzącej przez otwór w płytce (bo go nie ma).
W praktyce dla płytek bezotworowych spotyka się mocowania dociskowe, w których element oprawki (docisk górny, klin, dźwignia, jarzmo) wywiera nacisk na płytkę i "wpycha" ją w gniazdo, stabilizując ją na podporach. To odróżnia je od mocowań typowych dla płytek z otworem, gdzie często występuje śruba centralna realizująca bezpośrednie ściągnięcie płytki do gniazda.
Odpowiedź "A" jest poprawna, ponieważ odpowiada rozwiązaniu, które jest zgodne z istotą mocowania płytek bezotworowych: docisk do gniazda bez wykorzystania otworu montażowego. Pozostałe rysunki są błędne w tym kontekście, jeżeli przedstawiają rozwiązania charakterystyczne dla płytek z otworem (np. mocowanie śrubą przez otwór) albo pokazują docisk/bazowanie w sposób, który nie gwarantuje pewnego unieruchomienia płytki w typowym gnieździe noża tokarskiego.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto najpierw zidentyfikować na rysunku element mocujący (docisk/klin/śruba) oraz sprawdzić, czy płytka ma otwór. Dopiero potem ocenia się, czy sposób dociśnięcia wymusza prawidłowe bazowanie w gnieździe (kontakt z powierzchniami oporowymi) i czy konstrukcja jest realistyczna dla noży tokarskich z płytkami wymiennymi.
