Opis "sprzęt nie może być opakowany oraz musi być natychmiast użyty po sterylizacji" wskazuje na metodę, w której brak jest klasycznego opakowania barierowego (toreb, rękawów, kontenerów), a po zakończeniu cyklu nie da się bezpiecznie przechowywać wyrobu jako jałowego. W sterylizacji kwasem nadoctowym wyrób jest umieszczany w kasetach i całkowicie zanurzany w roztworze sterylizującym. Taki przebieg procesu uniemożliwia pakowanie, a brak bariery jałowości oznacza ryzyko wtórnego skażenia po zakończeniu cyklu, więc sprzęt powinien być użyty od razu.
Pozostałe metody nie pasują do tego warunku:
- Nadtlenek wodoru (np. rozwiązania niskotemperaturowe/plazmowe) standardowo pracuje z wyrobami w opakowaniach, aby utrzymać jałowość po sterylizacji; choć mogą istnieć wymagania technologiczne (np. dotyczące materiału opakowania lub przebiegu aeracji/degazacji), sama metoda nie jest definiowana przez zakaz pakowania i konieczność natychmiastowego użycia.
- Tlenek etylenu jest metodą, w której gaz przenika przez odpowiednie opakowania, co pozwala sterylizować wyroby zapakowane i następnie je przechowywać jako jałowe (po wymaganych etapach usuwania pozostałości gazu).
- Promieniowanie jonizujące jest typowo stosowane przemysłowo do sterylizacji zapakowanych wyrobów jednorazowych; jego istotą jest możliwość wyjaławiania produktu w docelowym opakowaniu.
W praktyce technika sterylizacji medycznej kluczowe jest rozróżnienie: jeśli metoda nie pozwala na opakowanie, to nie zapewnia "jałowości magazynowej" i wymusza inną organizację obiegu narzędzi (transport bez zwłoki, użycie bezpośrednio po procesie). To właśnie wyróżnia sterylizację kwasem nadoctowym w przedstawionym opisie.
