Klasyfikacja Spauldinga dobiera minimalny wymagany poziom dekontaminacji do tego, z czym wyrób ma kontakt podczas użycia.
Endoskop – dezynfekcja wysokiego poziomu
Typowy endoskop wielorazowy ma kontakt z błonami śluzowymi, dlatego zalicza się go do wyrobów półkrytycznych. Dla tej grupy standardem jest co najmniej dezynfekcja wysokiego poziomu (po skutecznym myciu i przygotowaniu), bo ryzyko przeniesienia patogenów jest większe niż przy kontakcie tylko ze skórą.
Sonda Foleya – sterylizacja
Sonda wprowadzana do dróg moczowych jest wyrobem krytycznym, ponieważ w praktyce ma kontakt z obszarami, które powinny pozostać jałowe (wnętrze organizmu). Dla wyrobów krytycznych wymogiem jest sterylizacja, bo sama dezynfekcja (nawet wysokiego poziomu) nie daje takiego samego poziomu bezpieczeństwa jak proces sterylizacji.
Stetoskop – dezynfekcja niskiego poziomu
Stetoskop zwykle dotyka nieuszkodzonej skóry, więc jest wyrobem niekrytycznym. W tym przypadku wystarcza dezynfekcja niskiego poziomu wykonywana zgodnie z procedurą (np. przetarcie środkiem właściwym dla danej powierzchni) oraz odpowiednia częstość dezynfekcji między pacjentami.
Dlaczego pozostałe dopasowania są nieprawidłowe?
- Warianty przypisujące sterylizację do stetoskopu zawyżają wymagania dla wyrobu niekrytycznego (to częsty błąd "na wszelki wypadek").
- Warianty przypisujące sondzie Foleya jedynie dezynfekcję zaniżają wymagania dla wyrobu krytycznego i ignorują ryzyko związane z wprowadzeniem do organizmu.
- Warianty przypisujące endoskopowi dezynfekcję niskiego poziomu pomijają, że kontakt z błonami śluzowymi wymaga wyższego poziomu niż przy kontakcie ze skórą.
W nauce do egzaminu pomaga szybka reguła: skóra → niski poziom, błony śluzowe → wysoki poziom, wnętrze organizmu/obszary jałowe → sterylizacja.
