Sterylizacja tlenkiem etylenu (EO) jest metodą niskotemperaturową, ale po procesie kluczowe jest bezpieczne usunięcie pozostałości gazu i produktów reakcji z materiału. Dlatego wyrób/sprzęt po EO może być wydany do użytkownika dopiero po zakończeniu aeracji (odgazowania) przewidzianej dla danego wsadu, opakowania i materiału.
Drugim filarem decyzji o zwolnieniu jest potwierdzenie prawidłowości procesu na podstawie różnych typów kontroli:
- kontrola fizyczna – ocena zapisów/parametrów cyklu (np. warunków procesu rejestrowanych przez urządzenie) i ich zgodności z wymaganiami procedury;
- wskaźniki chemiczne – pokazują, że wyrób był poddany działaniu procesu w wymaganych warunkach, ale nie są równoznaczne z jałowością;
- wskaźniki biologiczne – stanowią bezpośrednie potwierdzenie skuteczności procesu w odniesieniu do mikroorganizmów testowych (najwyższy poziom pewności w kontroli rutynowej).
Odpowiedź zawierająca jednocześnie aerację oraz odczyt testów fizycznych, chemicznych i biologicznych najlepiej odzwierciedla praktykę bezpieczeństwa: nie wystarczy sam odczyt części wskaźników ani sztywno podany czas (np. "12 godzin"), ponieważ wymagany czas aeracji może się różnić w zależności od wyrobu, opakowania, konfiguracji wsadu i ustaleń procedury/validacji. Z kolei wydanie "natychmiast po zakończeniu procesu" ignoruje ryzyko pozostałości EO i jest niezgodne z ideą kontroli zwolnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy EO zawsze myśl o dwóch krokach: odgazowanie (aeracja) oraz komplet kontroli procesu. Jeśli odpowiedź pomija aerację albo redukuje kontrolę tylko do jednego typu wskaźnika, zwykle jest niepełna.