Zadanie sprawdza typową umiejętność wymaganą w górnictwie podziemnym: rozpoznanie sprzętu na podstawie rysunku oraz przyporządkowanie go do właściwej czynności technologicznej.
W praktyce dobór osprzętu zależy od tego, czy wykonywane jest:
- stawianie stojaka (prace związane z ustawieniem i rozparciem elementu podporowego),
- zabudowa kotew (wiercenie, przygotowanie otworu, osadzenie i ewentualne sprężenie kotwy),
- zabudowa odrzwi (montaż elementów obudowy odrzwiowej i ich stabilizacja).
Poprawna odpowiedź to "stawiania stojaka SHC.". Oznacza to, że sprzęt z rysunku nie jest przeznaczony do tej konkretnej operacji. Na egzaminie należy zwrócić uwagę na funkcję urządzenia (co umożliwia: podnoszenie/rozparcie, wiercenie, podtrzymanie elementów, transport/montaż odrzwi), a nie tylko na ogólny wygląd.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Ponieważ dotyczą robót, przy których podobne narzędzia/urządzenia bywają stosowane w zależności od organizacji pracy i wyposażenia oddziału:
- "stawiania stojaka SV." – myląca odpowiedź dla osób, które utożsamiają każdy sprzęt do obudowy wyrobiska z pracami przy stojakach. W zadaniu chodzi jednak o różnicę zastosowania względem SHC.
- "zabudowy kotew." – częsty błąd wynika z interferencji pojęć: uczeń widzi "sprzęt specjalistyczny" i automatycznie przypisuje go do kotwienia, choć klucz rozróżnia przeznaczenie.
- "zabudowy odrzwi obudowy ŁP." – również wymaga rozpoznania, czy sprzęt pełni funkcję montażową dla odrzwi; w tym pytaniu nie jest to poprawne wykluczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie brzmi "nie jest stosowany podczas…", najpierw nazwij sprzęt własnymi słowami (np. czy to narzędzie do wiercenia, do podnoszenia, do rozpierania, do manipulacji elementami), a dopiero potem dopasuj do czynności. To ogranicza zgadywanie na podstawie skrótów SHC/SV/ŁP.
