Rozpoznanie narzędzia na rysunku opiera się na cechach konstrukcyjnych. Praska do ziemniaków (tzw. przeciskacz/ricer) składa się z:
- cylindrycznego pojemnika z perforacją (otwory w ściankach i/lub dnie),
- tłoka wchodzącego do wnętrza pojemnika,
- mechanizmu dźwigniowego z dwiema rączkami, który zwiększa siłę nacisku,
- zaczepu/haka ułatwiającego oparcie narzędzia na naczyniu.
Taki układ powoduje, że po ściśnięciu rączek tłok dociska ugotowane ziemniaki (lub inne miękkie warzywa), a masa przeciska się przez otwory, tworząc drobne "nitki" i dając lekką, puszystą konsystencję. To jest typowe zastosowanie praski w kuchni profesjonalnej przy przygotowaniu purée, mas do kopytek/krokietów czy podobnych wyrobów.
Odpowiedź "zaparzacz do herbaty" nie pasuje, bo zaparzacz zwykle nie ma tłoka i mechanizmu dźwigniowego; jest mniejszy i działa przez kontakt liści z wodą, a nie przez przeciskanie. Odpowiedź "wyciskacz do soku" również jest nietrafna: wyciskacze do cytrusów są najczęściej stożkowe lub ślimakowe i nie mają perforowanego cylindra z tłokiem. "Formierka do zacierek" bywa mylona ze względu na efekt "nitek", ale w tym zadaniu kluczowe są jednoznaczne elementy praski: tłok, dźwignia i zaczep do oparcia o naczynie.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku tłoka i dźwigni. Jeśli są obecne razem z perforowanym pojemnikiem, to najczęściej jest to praska/przeciskacz do ziemniaków.
