Średnicówka zegarowa (często nazywana też średnicówką czujnikową lub dial bore gauge) jest przyrządem przeznaczonym do pomiaru średnic wewnętrznych, czyli średnic otworów. W praktyce warsztatowej wykorzystuje się ją nie tylko do samego odczytu średnicy, ale też do oceny zmian w geometrii otworu, takich jak owalizacja czy stożkowatość (w zależności od metody pomiaru i liczby punktów pomiarowych).
Odpowiedź "tulei cylindra" jest poprawna, ponieważ tuleja cylindra stanowi powierzchnię wewnętrzną cylindra (otwór), a więc typowy obiekt pomiaru średnicówką. W diagnostyce i naprawach silnika taki pomiar pozwala ocenić stopień zużycia gładzi oraz podjąć decyzję o dalszych czynnościach (np. honowanie, dobór nadwymiaru, wymiana tulei).
Pozostałe odpowiedzi dotyczą elementów o średnicach zewnętrznych:
- "tłoka" – tłok mierzy się jako element zewnętrzny; typowo stosuje się mikrometr zewnętrzny i wykonuje pomiar w zdefiniowanym miejscu (np. na płaszczu tłoka).
- "wału korbowego" – wał ma powierzchnie zewnętrzne (czopy) i ich średnice kontroluje się narzędziami do pomiarów zewnętrznych (mikrometr), często także z oceną bicia/zużycia.
- "czopów korbowodowych" – czopy są również powierzchniami zewnętrznymi wału; do ich średnicy nie dobiera się średnicówki do otworów, tylko przyrządy do średnic zewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści widzisz "tuleja", "cylinder", "otwór pod łożysko", "gniazdo" – myśl o pomiarach wewnętrznych (średnicówka). Jeśli widzisz "wał", "czop", "sworzeń", "tłok" – to zwykle pomiary zewnętrzne (mikrometr/suwmiarka), chyba że pytanie dotyczy otworu w tych elementach.
