W przetrenowaniu sympatykotonicznym obserwuje się przewagę pobudzenia części współczulnej autonomicznego układu nerwowego. W praktyce masażysty oznacza to, że organizm jest już "nastawiony" na mobilizację (pobudzenie), a celem zabiegu powinno być przede wszystkim obniżenie napięcia, poprawa komfortu oraz wsparcie odpoczynku i regeneracji.
Dlatego właściwym wyborem jest odpowiedź: "olejek lawendowy podczas masażu o charakterze rozluźniającym." W ujęciu egzaminacyjnym lawenda jest kojarzona z działaniem uspokajającym/relaksującym, a masaż rozluźniający (o łagodniejszym, mniej stymulującym charakterze) jest zgodny z potrzebą wyciszenia po przeciążeniach.
Pozostałe propozycje nie pasują do celu pracy z klientem z sympatykotonią:
- "olejek rozmarynowy podczas masażu o charakterze pobudzającym" – łączy środek i charakter masażu ukierunkowane na stymulację. Przy przewadze pobudzenia współczulnego taka strategia może nasilać dyskomfort, trudności z relaksem i subiektywne "przeciążenie".
- "maść rozgrzewająca podczas masażu o charakterze tonizującym" – rozgrzewanie i tonizacja są częściej łączone z przygotowaniem do wysiłku lub pobudzeniem tkanek. W stanie przetrenowania sympatykotonicznego priorytetem jest redukcja pobudzenia, więc to kierunek nietrafiony.
- "maść odżywcza podczas masażu o charakterze uspokajającym" – sam "uspokajający" charakter masażu jest spójny z celem, ale wskazany w pytaniu środek ma mniejszą jednoznaczność w kontekście efektu wyciszającego niż olejek eteryczny kojarzony z relaksacją. W pytaniu chodzi o typowy dobór środka wspomagającego o działaniu uspokajającym.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze odpowiedzi najpierw rozpoznaj kierunek zaburzenia (sympatykotonia = pobudzenie), a potem dobierz cel zabiegu (wyciszenie/relaks) i dopiero na końcu środek wspomagający, który jest z tym celem spójny.
