W handlu detalicznym często wyróżnia się asortyment podstawowy oraz asortyment uzupełniający. Asortyment podstawowy to ta grupa towarów, dla której klient przychodzi do danego sklepu i która definiuje jego profil (w sklepie obuwniczym jest to obuwie, ewentualnie kluczowe wyroby ściśle z nim związane w zależności od polityki sklepu).
Środki do czyszczenia i konserwacji obuwia (np. pasty, impregnaty, szczotki, gąbki) są typowym przykładem towarów kupowanych "przy okazji" zakupu butów. Uzupełniają one ofertę, podnoszą wartość koszyka i wspierają zadowolenie klienta, bo pomagają w pielęgnacji produktu głównego. Z tego powodu właściwa kategoria to asortyment uzupełniający.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "podstawowy" – oznaczałby, że środki pielęgnacyjne są rdzeniem oferty sklepu obuwniczego. W typowym podziale to nie one stanowią cel wizyty klienta, tylko towar główny (buty).
- "dobrowolny" – nie jest standardową kategorią klasyfikacji asortymentu w tym kontekście; opisuje raczej decyzję klienta, a nie rolę towaru w strukturze oferty.
- "płytki" – to określenie nie opisuje rodzaju asortymentu; brzmi jak cecha (np. głębokość) i w tym znaczeniu nie jest poprawną klasyfikacją towarów w sklepie.
W praktyce sprzedawca wykorzystuje asortyment uzupełniający do dosprzedaży: proponuje impregnat do nowych butów, wskazuje odpowiednią pastę do koloru skóry i informuje o sposobie użycia. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: towar główny = podstawowy, dodatki wspierające użycie towaru głównego = uzupełniający.
