Inwentaryzacja polega na ustaleniu rzeczywistego stanu składników majątku i porównaniu go ze stanem wynikającym z ewidencji księgowej. Kluczowe jest dobranie właściwej metody do rodzaju składnika.
Odpowiedź "spisu z natury" jest poprawna, ponieważ gotówka w kasie jest składnikiem, który można sprawdzić bezpośrednio: banknoty i monety da się fizycznie przeliczyć, a wynik spisu porównać z raportem kasowym/ewidencją. Taka metoda daje najsilniejszy dowód istnienia i wartości gotówki oraz pozwala wykryć niedobory lub nadwyżki kasowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "uzgadniania sald aktywów" – uzgadnianie sald stosuje się głównie do pozycji, których nie da się policzyć fizycznie, a ich potwierdzenie uzyskuje się przez uzgodnienia (np. należności z odbiorcami). Gotówka w kasie nie wymaga uzgodnień z zewnętrzną stroną, tylko przeliczenia.
- "weryfikacji dokumentów" – weryfikacja polega na sprawdzeniu poprawności zapisów z dokumentami źródłowymi i jest przydatna np. dla wartości niematerialnych czy niektórych rozliczeń międzyokresowych. Dokumenty kasowe wspierają kontrolę, ale nie zastępują fizycznego ustalenia stanu gotówki.
- "uzgadniania sald pasywów" – analogicznie dotyczy zobowiązań (pasywów), które potwierdza się poprzez uzgodnienia/analizy, a nie przez "spis" fizyczny. Nie odnosi się to do gotówki w kasie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy składnik można policzyć, zważyć, zmierzyć (kasa, magazyn), typowo wybiera się spis z natury. Gdy składnik istnieje głównie jako rozrachunek lub zapis (należności/zobowiązania), częściej pojawia się uzgadnianie sald, a przy pozycjach opartych o dowody księgowe – weryfikacja dokumentów.
