Elektryzowanie się wyrobów z tworzyw sztucznych wynika z gromadzenia ładunków elektrostatycznych, co jest typowe dla wielu polimerów (często o małej przewodności). W praktyce skutkuje to m.in. przyciąganiem kurzu, problemami z rozdzielaniem folii lub detali, a czasem ryzykiem niepożądanych wyładowań.
Dlatego stosuje się antystatyki – środki pomocnicze (dodatki), których celem jest ograniczenie narastania ładunków oraz ułatwienie ich rozpraszania z powierzchni wyrobu. Efekt antystatyczny poprawia zachowanie wyrobów w transporcie, magazynowaniu i dalszym użytkowaniu oraz może redukować problemy jakościowe w procesie produkcji.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych funkcji dodatków do tworzyw i nie są ukierunkowane na zjawiska elektrostatyczne:
- Antypireny (środki uniepalniające) dobiera się wtedy, gdy wymagane jest zmniejszenie palności lub zmiana zachowania materiału w kontakcie z ogniem. Nie rozwiązują problemu elektryzowania się powierzchni.
- Barwniki mają przede wszystkim nadać barwę/odcień i ewentualnie krycie. Mogą wpływać na wygląd, ale nie są grupą dodatków przeznaczoną do obniżania ładunków elektrostatycznych.
- Plastyfikatory stosuje się, by zwiększyć elastyczność, obniżyć temperaturę zeszklenia i poprawić urabialność niektórych tworzyw. To inny mechanizm i inny cel niż ograniczanie elektryzowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się ładunki, "statyka" lub "elektryzowanie", szukaj dodatków opisujących właściwości elektryczne/powierzchniowe. Gdy mowa o palności – myśl o uniepalnianiu, a gdy o barwie lub miękkości – o barwnikach i plastyfikatorach.
