Wytwarzanie stałego NaOH (np. płatków 98–99%) wymaga usunięcia niemal całej wody z roztworu. W praktyce prowadzi się to etapowo: wstępne zatężanie może zachodzić w niższych temperaturach (często z użyciem próżni), natomiast etap końcowy wymaga znacznie wyższej temperatury, tu około 500°C. Taka temperatura jest wyższa niż temperatura topnienia NaOH (około 318°C), co ułatwia intensywne odparowanie resztek wody i prowadzenie procesu w stanie stopionym.
Odpowiedź "gazy spalinowe" jest poprawna, ponieważ spaliny z procesów spalania paliw osiągają bardzo wysokie temperatury (rzędu setek do ponad tysiąca stopni Celsjusza) i są typowym źródłem energii cieplnej dla aparatów, które mają pracować w zakresie około 500°C.
- "wodę" odrzucamy, bo w typowych warunkach technologicznych woda jako nośnik ciepła nie pozwala osiągnąć 500°C; jej zastosowanie ogranicza się do znacznie niższych temperatur.
- "skroplony amoniak" odrzucamy, bo to czynnik kojarzony przede wszystkim z chłodnictwem (temperatury niskie), więc nie jest medium do ogrzewania kotłów do setek stopni.
- "przegrzaną parę wodną" odrzucamy, ponieważ choć para może mieć wyższą temperaturę niż woda, to w typowych zastosowaniach procesowych jej praktyczny zakres jest zbyt niski, aby stabilnie ogrzewać aparat do około 500°C.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór medium zawsze zestaw wymagany poziom temperatury z realnymi możliwościami nośników ciepła (woda/para/olej/gazy). Jeśli wymagana temperatura wchodzi w zakres "bardzo wysokotemperaturowy", najczęściej właściwe będą gazy spalinowe lub inne wysokotemperaturowe źródła ciepła.
