"Stan prawny nieruchomości" oznacza, kto i na jakiej podstawie prawnej jest właścicielem (lub użytkownikiem wieczystym) oraz jakie prawa i obciążenia są z nieruchomością związane. W postępowaniu podziałowym taka informacja musi wynikać z dokumentów prawnych, a podstawowym i pierwszorzędnym źródłem jest księga wieczysta – publiczny rejestr prowadzony właśnie w celu ustalenia stanu prawnego.
Dlatego odpowiedź "księgi wieczystej." jest poprawna: w KW znajdują się m.in. dane właściciela (typowo w Dziale II) oraz wpisy ograniczeń i obciążeń (np. roszczenia, ograniczenia w rozporządzaniu, służebności, hipoteki), które mogą mieć znaczenie przy podziale.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo nie stanowią miarodajnej podstawy ustalenia stanu prawnego:
- "oświadczenia wnioskodawcy." – oświadczenie jest informacją od strony postępowania; może pomagać w zebraniu danych lub wskazywać numer KW, ale samo nie jest rejestrem ani dokumentem przesądzającym o prawach do nieruchomości.
- "dowodu osobistego." – dowód potwierdza tożsamość osoby, nie jej prawa do konkretnej nieruchomości; nie zawiera danych o własności, użytkowaniu wieczystym ani obciążeniach.
- "protokołu z wywiadu terenowego." – dokumentuje ustalenia faktyczne z terenu (np. informacje o sposobie użytkowania, przebiegu ogrodzeń), ale nie jest dokumentem prawnym kreującym lub potwierdzającym prawa rzeczowe.
W praktyce geodeta, przygotowując podział, bada KW oraz – w razie potrzeby – inne dokumenty określające stan prawny (np. akty notarialne, decyzje administracyjne, orzeczenia). Kluczowe jest rozróżnienie: teren i ewidencja opisują stan faktyczny/techniczny, a księga wieczysta opisuje stan prawny.
