MP3 to popularny standard kodowania dźwięku, który wykorzystuje kompresję stratną. Oznacza to, że w procesie kodowania część danych zostaje nieodwracalnie usunięta, aby znacząco zmniejszyć rozmiar pliku. Mechanizm opiera się na modelu psychoakustycznym: algorytm usuwa te składowe sygnału, które są trudne do usłyszenia (np. zjawisko maskowania).
Poprawna odpowiedź wskazuje na "stratną plików audio", bo MP3 dotyczy wyłącznie dźwięku i z definicji jest formatem stratnym. W praktyce MP3 stosuje się m.in. w streamingu, podcastach czy materiałach multimedialnych, gdy liczy się kompromis między rozmiarem a jakością.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "bezstratnej plików audio" jest nieprawdziwe: kompresja bezstratna zachowuje 100% informacji (typowe przykłady to FLAC lub ALAC), a MP3 zawsze usuwa część danych.
- "bezstratnej plików wideo" miesza dwa obszary: MP3 nie jest formatem wideo, lecz audio; dodatkowo określenie "bezstratna" nie pasuje do MP3.
- "stratnej plików wideo" także jest błędne, bo choć kompresja stratna wideo istnieje, MP3 nie służy do kodowania obrazu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się rozróżnienie "audio vs wideo" oraz "stratna vs bezstratna", najpierw ustal rodzaj medium (MP3 = dźwięk), a dopiero potem typ kompresji (MP3 = stratna).
