Napęd strugowodny (często nazywany waterjet) działa na zasadzie zasysania wody przez wlot w dnie lub w rufowej części kadłuba, przyspieszania jej w kanale (zwykle przez wirnik pompy) i wyrzutu przez dyszę wylotową. To właśnie obecność kanału/wlotu oraz dyszy w rufie – zamiast klasycznej, odsłoniętej śruby – jest kluczową cechą rozpoznawczą na rysunkach i schematach.
Odpowiedź "strugowodny" jest poprawna, ponieważ wskazuje na pędnik, w którym ciąg powstaje od strumienia wody wyrzucanego dyszą. Takie rozwiązanie bywa kojarzone z dobrą manewrowością i mniejszym ryzykiem uszkodzenia odsłoniętej śruby, ale wymaga drożnego wlotu i kanału przepływu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne konstrukcje:
- "śrubowy" – odnosi się do napędu z klasyczną śrubą (śrubami) napędową na wale lub w pędzie azymutalnym. Na typowym rysunku takiego układu widzi się łopaty śruby umieszczone na zewnątrz kadłuba.
- "bocznokołowy" – wskazuje na jednostkę z kołami łopatkowymi na burtach. To rozwiązanie jest łatwe do odróżnienia, bo koła są umieszczone po bokach kadłuba, a nie w rufowym kanale/dyszy.
- "łopatkowy" – w praktyce egzaminacyjnej kojarzy się z kołem łopatkowym (paddle wheel) lub innym pędnikiem łopatkowym, a nie z dyszą strugowodną. Sama obecność "łopat" nie przesądza o waterjecie, bo łopaty występują także w śrubie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy zadanie każe rozpoznać napęd z rysunku, szukaj najpierw elementu roboczego (śruba/koło/dysza) i jego położenia (zewnątrz kadłuba, na burtach, w kanale). Dopiero potem dopasuj nazwę napędu do zauważonych cech.
