Wymienione elementy (stół, belka oporowa tylna, belka dociskowa, nóż oraz napęd mechaniczny) opisują typową konstrukcję krajarki jednonożowej, czyli gilotyny introligatorskiej. W praktyce poligraficznej urządzenie to służy do dokładnego formatowania stosu arkuszy: materiał leży na stole, jest dosuwany do tylnego oporu (ustala wymiar), następnie belka dociskowa unieruchamia stos, a nóż wykonuje cięcie napędzane mechanicznie.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do opisu?
- "krajarki trójnożowej" – to inny typ maszyny, przeznaczony głównie do obcinania trzech boków produktu (np. bloku książki) w jednym cyklu. Jej budowa i zasada pracy obejmuje zespół trzech noży oraz elementy pozycjonowania bloku, więc sam opis pojedynczego noża z typowym oporem tylnym i dociskiem charakterystycznym dla gilotyny nie jest tu najbardziej trafny.
- "złamywarki" – złamywarka (falcówka) nie tnie stosu nożem w układzie gilotynowym, tylko wykonuje zginanie/łamanie arkusza w celu uzyskania składek. Kluczowe są tu wałki, kieszenie falcujące lub noże falcujące, a nie stół z oporem tylnym i belką dociskową do cięcia.
- "nożyc introligatorskich" – nożyce tną, ale mają inną konstrukcję: pracują jak dźwignia z ostrzem przeciwostrzem, zwykle do mniejszych formatów i z innym mechanizmem prowadzenia oraz docisku. Opis z belką oporową tylną i belką dociskową jest typowy dla krajarki jednonożowej.
Wskazówka do nauki: jeśli w opisie pojawiają się jednocześnie tylny opór (ustalanie wymiaru) i belka dociskowa (unieruchomienie stosu) oraz nóż (cięcie), najczęściej chodzi o gilotynę, czyli krajarkę jednonożową.
