W układzie żelazo–węgiel przyjmuje się, że zawartość węgla do ok. 2,11% klasyfikuje stop jako należący do grupy stali (w przeciwieństwie do żeliw, które mają węgla więcej). Sama zawartość węgla nie rozstrzyga jednak jeszcze nazwy wyrobu w praktyce odlewniczej.
Kluczowy jest drugi warunek z pytania: "nie poddany obróbce plastycznej". Jeżeli stop o składzie "stalowym" (≤2,11% C) został odlany i po odlaniu nie był walcowany ani kuty, to taki wyrób nazywa się staliwem. Jest to więc stal w postaci odlewu (odlew stalowy), a nie wyrób stalowy po przeróbce plastycznej.
Dlatego odpowiedź "staliwem" jest poprawna: łączy kryterium składu (stop Fe-C z węglem do 2,11%) z kryterium technologii wytwarzania (odlew bez przeróbki plastycznej).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "żeliwem" – żeliwa mają z definicji wyższą zawartość węgla (powyżej granicy stosowanej do rozdziału stal/żeliwo), więc nie pasują do warunku ≤2,11%.
- "brązem" – brąz jest stopem miedzi (a nie stopem żelaza z węglem), więc nie spełnia podstawowego kryterium składu.
- "stalą" – to określenie zbyt ogólne. Warunek "nie poddany obróbce plastycznej" wskazuje na odlew stalowy, czyli staliwo, a nie na stal w znaczeniu wyrobu przerabianego plastycznie (np. pręt walcowany).
W praktyce odlewniczej to rozróżnienie ma znaczenie m.in. w dokumentacji materiałowej, doborze technologii wytopu/odlewania oraz przewidywaniu typowych własności i wymagań jakościowych dla odlewów.
