KWALIFIKACJA MEC3 - CZERWIEC 2015

Opis "stopniowego niszczenia metali wskutek chemicznego lub elektrochemicznego oddziaływania środowiska" odpowiada definicji korozji. W praktyce eksploatacji maszyn oznacza to degradację materiału (np. ubytki, wżery, osłabienie przekroju), która zachodzi w wyniku reakcji metalu z otoczeniem. Mechanizm może być:

• chemiczny – reakcje na sucho, np. utlenianie powierzchni w gazach w podwyższonej temperaturze, tworzenie warstw tlenków, siarczków itp.;
• elektrochemiczny – typowy dla warunków wilgotnych: obecność elektrolitu (woda z solami, zanieczyszczenia) umożliwia powstawanie mikroogniw, w których część powierzchni zachowuje się jak anoda (rozpuszczanie metalu), a część jak katoda.

Pozostałe pojęcia są mylące, ale oznaczają inne zjawiska:

• Kohezja odnosi się do spójności materiału, czyli sił wewnętrznych wiążących cząsteczki tej samej substancji. Nie opisuje niszczenia metalu przez środowisko chemiczne.
• Adhezja dotyczy przylegania dwóch różnych materiałów (np. kleju do metalu, farby do podłoża). To ważne w ochronie antykorozyjnej (bo słaba adhezja powłoki sprzyja korozji podpowłokowej), ale samo pojęcie nie oznacza procesu niszczenia metalu.
• Kawitacja to uszkodzenia mechaniczne powierzchni powodowane powstawaniem i gwałtownym zapadaniem się pęcherzyków pary w cieczy (np. w pompach, na łopatkach wirników). Skutkiem są ubytki materiału, jednak przyczyna jest hydrodynamiczno-mechaniczna, a nie chemiczna/elektrochemiczna.

Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa-klucze: jeśli w treści jest "chemiczne lub elektrochemiczne oddziaływanie środowiska", najczęściej chodzi o korozję. Jeśli pojawia się opis pęcherzyków, hałasu, erozji w przepływie cieczy – wtedy pasuje kawitacja.