KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - STYCZEŃ 2013

PYTANIE NR 37.
Stosowanie diety bogatej w błonnik powoduje
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Błonnik pokarmowy zwiększa objętość treści jelitowej i mas kałowych oraz wiąże wodę, co mechanicznie nasila perystaltykę jelit i ułatwia wypróżnianie. Pozostałe odpowiedzi dotyczą wydzielania soków trawiennych lub motoryki żołądka/trzustki, co nie jest typowym głównym skutkiem diety bogatoresztkowej.

Pełne wyjaśnienie:

Dieta bogata w błonnik (dieta bogatoresztkowa) działa przede wszystkim na jelita. Błonnik pokarmowy w dużej mierze nie ulega trawieniu jak klasyczne składniki odżywcze, natomiast:

  • zwiększa objętość treści pokarmowej i mas kałowych,
  • wiąże wodę, przez co stolec jest bardziej uwodniony i łatwiej przesuwa się w jelicie,
  • pobudza mechanicznie ścianę jelita, co nasila perystaltykę i przyspiesza pasaż.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "pobudzenie perystaltyki jelit." Jest to kluczowy, praktycznie istotny efekt, wykorzystywany m.in. w profilaktyce i postępowaniu przy zaparciach (oczywiście z uwzględnieniem stanu pacjenta i zaleceń zespołu terapeutycznego).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "pobudzenie sekrecji żołądka." – błonnik nie jest typowo kojarzony z pobudzaniem wydzielania soku żołądkowego jako głównym, oczekiwanym skutkiem diety bogatoresztkowej. W praktyce klinicznej akcentuje się jego wpływ na pasaż jelitowy i wypróżnianie, a nie na sekrecję żołądkową.
  • "zwolnienie motoryki żołądka." – taka odpowiedź może wynikać z intuicji, że błonnik "spowalnia trawienie". Jednak w ujęciu egzaminacyjnym i opiekuńczym kluczowy, najbardziej charakterystyczny efekt dotyczy pobudzenia perystaltyki jelit, a nie zwalniania pracy żołądka.
  • "zwolnienie wydzielania soku trzustkowego." – błonnik nie jest standardowo opisywany jako czynnik, którego podstawowym skutkiem jest hamowanie wydzielania trzustkowego. To odpowiedź odciągająca uwagę od zasadniczego mechanizmu działania błonnika w jelicie.

Wskazówka praktyczna dla opiekuna medycznego: zwiększanie błonnika powinno iść w parze z odpowiednim nawodnieniem i obserwacją tolerancji (np. wzdęcia). W razie dolegliwości lub przeciwwskazań (np. niektóre choroby przewodu pokarmowego) decyzje dietetyczne należy uzgadniać z personelem medycznym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Błonnik pokarmowy to składniki roślinne, które nie są trawione jak białka czy tłuszcze. W jelitach zwiększają objętość treści, wiążą wodę i wpływają na rytm wypróżnień. W opiece ważna jest obserwacja tolerancji i stopniowe zwiększanie podaży.
Błonnik zwiększa objętość treści jelitowej i mas kałowych oraz uwodnienie stolca, co mechanicznie pobudza ścianę jelita. To nasila ruchy robaczkowe (perystaltykę) i ułatwia przesuwanie treści, dzięki czemu zmniejsza skłonność do zaparć.
Przy zaparciach problemem bywa zbyt mała objętość i twardość stolca oraz spowolniony pasaż. Błonnik wiąże wodę i zwiększa masę kałową, co pobudza perystaltykę. W praktyce trzeba też zadbać o płyny i aktywność (jeśli możliwa).
Nie zawsze. U części pacjentów (np. z wybranymi schorzeniami przewodu pokarmowego) dieta bogatoresztkowa może nasilać dolegliwości. Opiekun powinien stosować się do zaleceń zespołu medycznego, obserwować objawy (ból, wzdęcia) i zgłaszać nieprawidłowości.
Typowe źródła to warzywa, owoce, rośliny strączkowe, pełnoziarniste produkty zbożowe oraz niektóre nasiona. W opiece istotne jest dopasowanie formy (np. rozdrobnienie) do możliwości gryzienia i połykania oraz zgodność z dietą zaleconą pacjentowi.
Wzdęcia mogą pojawić się, gdy błonnik zwiększa się zbyt szybko lub gdy pacjent ma wrażliwy przewód pokarmowy. Mechanizmem bywa fermentacja części składników w jelicie. Dlatego zwykle zaleca się stopniowe wprowadzanie błonnika i obserwację reakcji pacjenta.
W praktyce ocenia się częstotliwość i łatwość wypróżnień, konsystencję stolca, dolegliwości (ból brzucha, wzdęcia), apetyt oraz nawodnienie. Ważne jest też monitorowanie, czy pacjent je i pije zgodnie z zaleceniami oraz czy nie ma objawów nietolerancji.
Często tak, ponieważ błonnik wiąże wodę. Gdy płynów jest za mało, stolec może stać się bardziej zbity, a efekt może być słabszy lub niekorzystny. U pacjentów z ograniczeniami płynów (np. zaleconymi medycznie) decyzję trzeba skonsultować z personelem.
Częsty błąd to wybieranie odpowiedzi o "pobudzeniu wydzielania soków trawiennych", bo brzmi naukowo, zamiast skupić się na mechanice jelit. Inny błąd to mylenie wpływu na żołądek z wpływem na jelita. Warto zapamiętać: błonnik = stolec i perystaltyka.
Dieta bogatoresztkowa zwykle ma więcej błonnika, zwiększa objętość treści jelitowej i wspiera wypróżnianie. Dieta lekkostrawna ogranicza składniki ciężkostrawne i często ma mniej błonnika, by zmniejszyć obciążenie przewodu pokarmowego. Zawsze decydują zalecenia medyczne.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Błonnik pokarmowy zwiększa objętość treści jelitowej i mas kałowych oraz wiąże wodę, co mechanicznie nasila perystaltykę jelit i ułatwia wypróżnianie."

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw żywienia człowieka i dietetyki (rozdziały o błonniku pokarmowym)
  • Materiały dydaktyczne z anatomii i fizjologii układu pokarmowego (motoryka jelit)
  • Standardy i procedury wewnętrzne placówki dotyczące żywienia i obserwacji pacjenta (jeśli dostępne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego