Stosunek masowy oznacza, ile masy jednego składnika przypada na masę drugiego składnika w tej samej porcji związku. Kluczowy krok to poprawne ustalenie wzoru siarczku miedzi(I): jest to Cu2S (dwa atomy miedzi na jeden atom siarki).
Następnie korzystamy z mas atomowych (wartości tablicowe mogą się minimalnie różnić zależnie od źródła, ale w zadaniach szkolnych zwykle przyjmuje się przybliżenia):
- Ar(Cu) ≈ 63,5
- Ar(S) ≈ 32,0
Obliczamy masę "części miedzi" i "części siarki" w 1 molu Cu2S:
- m(Cu) = 2 · 63,5 ≈ 127
- m(S) = 1 · 32,0 ≈ 32
Stosunek masowy Cu:S wynosi więc około 127:32. Dzieląc 127 przez 32 dostajemy ~3,97, co po zaokrągleniu do prostego stosunku daje 4:1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1:1 – sugeruje, że masy Cu i S są podobne; tymczasem w Cu2S jest aż 2 razy więcej atomów Cu, a Cu ma większą masę atomową niż S.
- 2:1 – to zaniżenie udziału masy miedzi; często wynika z pominięcia faktu, że w związku są dwa atomy Cu.
- 3:1 – jest zbyt małe; może wynikać z nieprawidłowego zaokrąglenia 3,97 do 3 zamiast do 4 albo z błędnego uproszczenia stosunku.
Na egzaminie warto najpierw zapisać wzór, potem policzyć masy "części" według współczynników stechiometrycznych i dopiero na końcu uprościć/zaokrąglić stosunek.
