Strop płytowo-żebrowy to rozwiązanie żelbetowe, w którym zasadniczą rolę nośną pełnią żebra współpracujące z płytą. W typowym wykonaniu na budowie przygotowuje się deskowanie/szalunek, ustawia podpory, następnie układa się zbrojenie płyty i żeber oraz wykonuje się betonowanie i późniejszą pielęgnację betonu. Taki przebieg robót jest charakterystyczny dla technologii monolitycznej, czyli wykonywania elementu "na mokro" w miejscu wbudowania.
Odpowiedź "monolitycznej" jest więc poprawna, bo odnosi się do sposobu realizacji elementu konstrukcyjnego bezpośrednio na budowie (z wykorzystaniem szalunków i zbrojenia), a nie do montażu gotowych, dużych prefabrykatów.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów:
- "tradycyjnej" – to określenie bywa używane potocznie w różnych znaczeniach i nie stanowi precyzyjnej technologii w tym zestawie; na egzaminach rozróżnia się zwykle monolit i prefabrykację.
- "wielopłytowej" – odnosi się do systemów prefabrykowanych (montaż dużych płyt), a nie do wykonywania płyty i żeber jako jednego monolitu z betonu układanego w deskowaniu.
- "wielkoblokowej" – również dotyczy budownictwa z dużych prefabrykatów/bloków; strop w takim podejściu jest elementem montowanym, a nie wykonywanym jako monolityczny strop płytowo-żebrowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie technologii pojawiają się czynności typu deskowanie → zbrojenie → betonowanie, to najczęściej chodzi o konstrukcję monolityczną. Jeśli mowa o transporcie i montażu dużych elementów, zwykle jest to prefabrykacja (np. wielkopłytowa).