Opis "poszczególne komórki organizacyjne (zespoły robocze) lub pracownicy podlegają więcej niż jednemu kierownikowi" wskazuje na strukturę macierzową. Jej cechą wyróżniającą jest wielopodległość, czyli jednoczesne podporządkowanie pracownika (lub zespołu) co najmniej dwóm liniom kierowania, np.:
- przełożonemu liniowemu (odpowiadającemu za stanowisko, zmianę lub dział),
- przełożonemu funkcjonalnemu albo kierownikowi projektu (odpowiadającemu za proces, standard lub zadanie projektowe).
W logistyce i magazynowaniu taki układ może pojawiać się np. przy wdrożeniach systemów (WMS), projektach usprawnień, audytach jakości lub gdy procesy (kompletacja, przyjęcie, wysyłka) są zarządzane przekrojowo, a jednocześnie istnieje klasyczna hierarchia zmianowa.
Odpowiedź "holdingowa" nie pasuje, ponieważ holding opisuje układ organizacyjno-własnościowy grupy spółek (relacje kapitałowe i nadzór właścicielski), a nie typową wielopodległość służbową pracowników w ramach jednej struktury operacyjnej.
Odpowiedź "liniowa" jest niezgodna z definicją, bo w strukturze liniowej obowiązuje zasada jednoosobowego zwierzchnictwa (jeden przełożony dla danego stanowiska w danym pionie raportowania), co ogranicza konflikty poleceń.
Odpowiedź "dywizjonalna" oznacza podział organizacji na jednostki (dywizje) według produktu, rynku lub regionu. W takiej strukturze dominuje samodzielność dywizji, ale nie jest to tożsame z regułą, że pracownik ma równocześnie więcej niż jednego kierownika. Wielopodległość jest typowym wyróżnikiem właśnie macierzy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "więcej niż jeden kierownik/przełożony", najczęściej chodzi o macierz.
