Strzyżenie sierści u koni jest zabiegiem pielęgnacyjnym, który najczęściej wykonuje się wtedy, gdy zwierzę jest intensywnie użytkowane i jednocześnie przebywa w warunkach, w których długa okrywa włosowa może utrudniać codzienną obsługę.
U koni pracujących w dużym obciążeniu (np. w treningu) gruba lub długa sierść sprzyja obfitemu poceniu. Po wysiłku pot oraz wilgotna sierść wolniej schną, co może zwiększać ryzyko wychłodzenia oraz problemów skórnych, a także wydłuża czas potrzebny na doprowadzenie konia do komfortu po treningu. Z tego powodu strzyżenie jest szczególnie typowe dla koni użytkowanych wyścigowo.
- Wyścigowo – intensywne treningi i wysoka potliwość powodują, że skrócenie sierści ułatwia schnięcie, pielęgnację i utrzymanie komfortu po wysiłku.
- Pociągowo – konie tego typu mogą ciężko pracować, ale praktyka strzyżenia zależy od warunków utrzymania i użytkowania; nie jest to zwykle najbardziej typowa grupa wskazywana jako "najczęściej".
- Roboczo – kategoria szeroka; część koni roboczych bywa utrzymywana w warunkach, gdzie strzyżenie nie jest standardem, a decyzja częściej wynika z konkretnych potrzeb niż z samego "roboczego" charakteru.
- Rekreacyjnie – przy mniejszej intensywności pracy strzyżenie bywa wykonywane, ale zwykle rzadziej niż w użytkowaniu wyścigowym; częściej jest decyzją indywidualną (np. dla wygody pielęgnacji).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się typ użytkowania związany z najwyższą intensywnością treningu, to często jest on powiązany z zabiegami zmniejszającymi skutki pocenia i przyspieszającymi regenerację po wysiłku.
