DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) to protokół używany do automatycznej konfiguracji hostów w sieciach IP. Jego głównym celem jest przekazanie klientowi parametrów potrzebnych do pracy w sieci bez ręcznego wpisywania ustawień.
W praktyce DHCP najczęściej dostarcza:
- adres IP (z puli serwera),
- maskę podsieci,
- bramę domyślną,
- adresy serwerów DNS,
- czas dzierżawy (lease) i informacje o odnowieniu.
Dlatego stwierdzenie "Jest to protokół konfiguracji hosta." jest trafne: opisuje dokładnie funkcję DHCP jako usługi, która automatyzuje konfigurację parametrów TCP/IP.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych klas protokołów:
- "Jest to protokół routingu." – routing to wyznaczanie tras między sieciami i wymiana informacji routingu (realizują to inne protokoły). DHCP nie oblicza tras ani nie rozgłasza tablic routingu.
- "Jest to protokół przesyłania plików." – przesyłanie plików wymaga protokołów przeznaczonych do transferu danych plikowych. DHCP nie służy do kopiowania plików, tylko do dostarczania ustawień sieciowych.
- "Jest to protokół dostępu do bazy danych." – DHCP może przechowywać informacje o dzierżawach, ale to wewnętrzna implementacja serwera; sam protokół nie jest standardem komunikacji z bazą danych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "konfiguracja hosta", "przydział adresu IP" lub "dzierżawa", to najczęściej chodzi o DHCP, a nie o routing czy transfer plików.
