W masażu sportowym stosuje się dwie główne grupy preparatów: środki poślizgowe oraz środki wspomagające. Różnią się one celem użycia.
Środki wspomagające masaż mają za zadanie wzmocnić efekt terapeutyczny zabiegu (np. działanie rozgrzewające, przeciwzapalne lub przeciwbólowe). Do typowych składników takich preparatów należą pochodne kwasu salicylowego (np. salicylan metylu), które są często wykorzystywane w praktyce masażu sportowego, zwłaszcza w przygotowaniu do wysiłku lub w działaniach regeneracyjnych po wysiłku.
Środki poślizgowe służą przede wszystkim do poprawy komfortu i techniki pracy: ułatwiają przesuwanie dłoni po skórze, czyli zmniejszają tarcie między rękami masażysty a skórą pacjenta. Dzięki temu chwyty mogą być wykonywane płynnie, a ryzyko podrażnień skóry jest mniejsze. Do poślizgowych zalicza się m.in. preparaty płynne (np. oliwki, emulsje) oraz preparaty o bardziej stałej/gęstej konsystencji (np. kremy, maści).
Stwierdzenie, że środek poślizgowy zwiększa tarcie, jest sprzeczne z jego funkcją. Również łączenie "oliwki" ze środkami o stałej konsystencji jest błędne, bo oliwka jest typowo płynna. Z kolei żele z heparyną kojarzy się głównie z działaniem przeciwobrzękowym i przeciwzakrzepowym (np. w okolicy stłuczeń/siniaków), dlatego przypisywanie im roli standardowego "wzmacniacza przeciwbólowego" w masażu sportowym nie jest trafnym uogólnieniem.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: poślizg = mniejsze tarcie, a wspomaganie = dodatkowy efekt terapeutyczny wynikający ze składu preparatu (np. salicylany).
