W aktualnym stanie prawnym przepisy techniczno-budowlane dotyczące dróg publicznych nie wskazują jednej, "uniwersalnej" minimalnej odległości pnia drzewa od krawędzi jezdni wyrażonej w metrach.
Zamiast dawnych sztywnych wymiarów, wymagania zostały ujęte funkcjonalnie: roślinność w pasie drogowym należy projektować z uwzględnieniem jej funkcji (np. izolacyjnych i retencyjnych), a jednocześnie trzeba zapewnić funkcjonalność drogi, bezpieczeństwo ruchu oraz warunki wegetacji, biorąc pod uwagę wpływ przyszłego rozrostu roślin.
Dlatego poprawna jest odpowiedź mówiąca, że nie ma stałej minimalnej odległości w metrach, a kluczowe są wymagania bezpieczeństwa i funkcjonalności.
- Odpowiedzi z konkretną liczbą (np. 3,0 m lub 4,0 m) są błędne, ponieważ sugerują istnienie jednej wartości granicznej wprost w przepisach. W aktualnych przepisach takiej stałej wartości nie podano.
- Odpowiedź o "tabeli zależnej wyłącznie od klasy drogi" jest błędna, bo sprowadza wymagania do jednego parametru i do rzekomej tabeli z wartościami stałymi. Wymagania mają charakter ogólny i wymagają oceny wpływu roślinności na bezpieczeństwo i funkcjonowanie drogi w konkretnych warunkach.
W praktyce oznacza to, że rozwiązania projektowe i decyzje w pasie drogowym powinny wynikać z analizy lokalnej (warunki terenowe, widoczność, organizacja ruchu, utrzymanie) oraz odpowiedzialności projektanta i zarządcy drogi za bezpieczeństwo i funkcjonalność. Na egzaminie warto zapamiętać, że po zmianie przepisów poprawna odpowiedź często nie jest "liczbą", lecz opisem wymagań.
