Monotonia na stanowisku pracy to stan wynikający głównie z małej różnorodności zadań oraz powtarzalności czynności wykonywanych przez dłuższy czas w podobny sposób i w podobnych warunkach. Często współwystępuje też narzucone tempo pracy (np. przez maszynę, taśmę lub normę), co ogranicza samodzielność pracownika i sprzyja poczuciu rutyny.
Stwierdzenie "Praca nie wymaga powtarzania podobnych czynności przez ponad 50% czasu zmiany roboczej" opisuje sytuację przeciwną do typowej monotonii: powtarzalność nie stanowi dominującej części pracy, więc nie jest to cecha charakteryzująca monotonię stanowiska.
Pozostałe stwierdzenia odnoszą się do zjawisk typowych dla monotonii:
- "Tempo wykonywania czynności jest narzucone" – ogranicza możliwość zmiany rytmu i sposobu pracy, przez co sprzyja rutynowości.
- "Wykonywanie prac rutynowych, polegających na stałym powtarzaniu jednakowych czynności …" – to opis sedna monotonii (powtarzalność i brak urozmaicenia).
- "Praca wymaga dużej koncentracji uwagi" może kojarzyć się z obciążeniem psychicznym, ale w praktyce bywa elementem pracy monotonnej (utrzymanie czujności przy małej zmienności bodźców). W tym pytaniu jednak odpowiedź z zaprzeczeniem powtarzalności jest jedyną, która nie opisuje cechy monotonii.
W nauce do egzaminu warto rozdzielać pojęcia: monotonia (rutyna, powtarzalność, mała zmienność) vs obciążenie uwagi (wymagana czujność, złożoność decyzyjna) – mogą współistnieć, ale nie są tożsame.
