W opisie chodzi o substancje, których celem jest zmiana lub poprawa cech organoleptycznych paszy (czyli tego, co zwierzę "odbiera" zmysłami: smak, zapach, barwa, akceptacja paszy), a także o substancje wpływające na wygląd żywności pochodzenia zwierzęcego. Taka funkcja odpowiada grupie określanej jako dodatki sensoryczne.
W praktyce (dla technika weterynarii) rozróżnienie jest ważne przy ocenie, czy dany preparat ma poprawić pobranie paszy, czy raczej rozwiązać inny problem technologiczny lub produkcyjny. Jeśli celem jest zwiększenie smakowitości (np. aromatyzacja) albo poprawa/zmiana barwy, wtedy szuka się dodatku o funkcji sensorycznej.
- "Dietetyczny" – kojarzy się z żywieniem, ale odnosi się do szczególnego przeznaczenia żywieniowego (np. wsparcie w określonych stanach) i nie jest nazwą funkcji polegającej na nadawaniu smaku/zapachu czy barwy.
- "Zootechniczny" – dotyczy oddziaływania na wyniki produkcyjne/parametry zootechniczne (np. wykorzystanie paszy), a nie wprost na smak, zapach i wygląd.
- "Technologiczny" – wiąże się z procesem wytwarzania i trwałością paszy (np. stabilność, właściwości fizyczne, konserwowanie), a nie z cechami sensorycznymi rozumianymi jako smak/aromat/barwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "organoleptyczne", "smak", "zapach", "barwa", "wygląd" – najczęściej chodzi o funkcję sensoryczną. Jeżeli mowa o "utrwalaniu", "stabilizacji", "technologii" – wtedy rozważ kategorię technologiczną.
