Kserostomia to termin określający subiektywne uczucie suchości w jamie ustnej, najczęściej związane ze zmniejszonym wydzielaniem śliny lub zmianą jej składu. Ponieważ ślina pełni funkcje ochronne (buforowanie kwasów, oczyszczanie, działanie przeciwbakteryjne, ułatwianie żucia i połykania), jej niedobór może sprzyjać próchnicy, podrażnieniom błony śluzowej, problemom z protezami oraz zaburzeniom smaku.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest kserostomia, bo bezpośrednio odnosi się do suchości jamy ustnej wywołanej niewydolnością gruczołów ślinowych (lub czynnikami wpływającymi na ślinienie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Kandydoza – to zakażenie drożdżakami (najczęściej rodzaju Candida). Może dawać pieczenie, naloty, zaczerwienienie, ale nie jest nazwą samego objawu suchości.
- Aftoza – odnosi się do nawracających aft, czyli bolesnych nadżerek/owrzodzeń błony śluzowej. To inny problem kliniczny niż zaburzenie wydzielania śliny.
- Hipersaliwacja – oznacza wzmożone wydzielanie śliny (ślinotok), a więc stan przeciwny do kserostomii.
W praktyce higienistka stomatologiczna powinna umieć rozpoznać termin kserostomia w wywiadzie i edukować pacjenta: częstsze nawadnianie, unikanie używek wysuszających, dokładna higiena, profilaktyka próchnicy oraz zgłoszenie do lekarza w celu oceny przyczyn (np. leki, choroby ogólne, radioterapia).
