W analogowej telefonii (łącze abonenckie typu POTS) tor głosowy jest projektowany tak, aby skutecznie przenosić sygnały mowy w ograniczonym paśmie częstotliwości. W praktyce przyjmuje się, że użyteczne pasmo dla rozmowy telefonicznej mieści się w zakresie około 300–3400 Hz. Taki dobór pasma jest kompromisem między zrozumiałością mowy a ekonomią i możliwościami toru.
Dlatego odpowiedź "300 Hz ÷ 3400 Hz" pasuje do typowego pasma toru mowy w klasycznej telefonii analogowej i jest najbardziej zgodna z wiedzą podręcznikową z telekomunikacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "3825 Hz ÷ 3850 Hz" opisuje bardzo wąski wycinek pasma (kilkadziesiąt Hz). Tak wąskie pasmo mogłoby dotyczyć pojedynczego tonu/testu, ale nie ogólnego pasma wykorzystywanego do przenoszenia sygnałów mowy/sygnalizacji w torze abonenckim.
- "300 Hz ÷ 3400 MHz" ma niespójny rząd wielkości, bo 3400 MHz to częstotliwości radiowe (GHz), nieadekwatne do toru miedzianego telefonii analogowej.
- "3825 Hz ÷ 3850 MHz" łączy wartości z różnych rzędów wielkości (kHz i GHz), co również nie odpowiada realnym parametrom toru abonenckiego.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki. Pomyłki Hz/kHz/MHz są częste, a w telekomunikacji rząd wielkości zwykle od razu mówi, czy odpowiedź jest realistyczna.