W oznaczeniach sprężarkowych pomp ciepła często spotyka się skróty literowe opisujące medium po stronie dolnego źródła (skąd pompa "pobiera" ciepło) oraz medium po stronie odbioru (dokąd pompa "oddaje" ciepło w trybie grzania). Kluczowe jest rozdzielenie tych dwóch stron układu: dolne źródło to otoczenie/zasób energii (grunt, woda, powietrze), a odbiornik to instalacja, która ciepło wykorzysta (np. powietrze w centrali nawiewnej albo woda w instalacji CO).
Symbol B/A należy czytać jako zestawienie dwóch mediów:
- B – solanka, czyli roztwór (najczęściej z dodatkiem glikolu) krążący w obiegu dolnego źródła, typowy dla wymienników gruntowych (kolektor poziomy/pionowy). W praktyce "solanka" oznacza obieg pośredni między gruntem a parownikiem pompy ciepła.
- A – powietrze po stronie odbioru energii, czyli sytuację, w której ciepło z układu jest przekazywane do powietrza (np. w instalacji nadmuchowej lub układach powietrznych).
Dlatego odpowiedź "źródło dolne solanka, odbiornik energii powietrze" jest zgodna z ideą tych oznaczeń.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo mieszają media:
- Warianty z "wodą" po stronie dolnej opisują układ, w którym dolnym źródłem jest woda (np. gruntowa lub z wymiennika wodnego), a to nie odpowiada literze B.
- Wariant "woda/woda" wskazuje zarówno pobór, jak i oddawanie ciepła do obiegów wodnych (typowe dla instalacji CO), co nie pasuje do członu /A, bo A oznacza powietrze.
- Wariant "powietrze/woda" jest częsty w praktyce (powietrzna pompa ciepła do instalacji wodnej), ale w symbolu B/A powietrze występuje po stronie odbioru, nie po stronie dolnej.
W nauce do egzaminu pomaga prosta kontrola: najpierw ustal, skąd pompa ciepła zabiera energię (dolne źródło), potem dokąd ją oddaje (odbiornik). Dopiero wtedy dopasuj litery do mediów.
